Tekst D vh N van zaterdag 17 jan 2015 Onrust in Menterwolde ( lees Gemeentehuis)

http://www.dvhn.nl/nieuws/groningen/angst-en-wantrouwen-in-menterwolde-12129603.html

IMG_4115 - kopie

 

De Brief van Henk van de Wal.

Beste Bas,

Zoals met jou afgesproken beschouw ik ons telefoongesprek als vertrouwelijk. Je

hebt me aan gegeven nog na te denken over mijn reactie op de aantijgingen. Ik wil

mijn reactie beperken tot deze brief waaruit je vrijelijk mag citeren.

Ik ben nu bijna drie jaar geleden begonnen als secretaris in Menterwolde met een

fikse opdracht. De organisatie verkeerde nog in een na-shock fase van de mislukte

samenwerking met Pekela en Veendam en had net na 32 jaar afscheid genomen van

mijn voorganger. Er heeft op verzoek van het college een noodzakelijke reorganisatie

plaatsgevonden, waarbij geen ontslagen zijn gevallen en voor ieder weer een

plek is gevonden binnen de eigen organisatie of bij een van de samenwerkingspartners.

Duidelijk was voor zowel college als mij dat Menterwolde als zelfstandige

gemeentelijke organisatie te klein en te kwetsbaar was en we zijn op zoek gegaan

naar nieuwe samenwerkingspartners. Inmiddels werken we goed samen met Hoogezand-Sappemeer

en Slochteren, wordt het personeel onderling uitgewisseld en is

onlangs onze gehele buitendienst overgegaan naar de gemeente Slochteren. Gaandeweg

het traject naar herindeling in 2018 zullen we steeds meer in elkaar overvloeien.

Uiteraard geeft dit onzekerheid en onrust voor medewerkers. Ik probeer

de medewerkers zo goed mogelijk voor te bereiden op het opgaan in een grotere

Daarnaast spelen nog de decentralisaties en was er intern sprake van een enorme

achterstand op organisatieontwikkeling en HRM-zorg, mede als gevolg van de hierboven

genoemde mislukte samenwerking met Pekela en Veendam. Dit alles betekent

dat de ambtelijke organisatie de komende jaren ook na de inmiddels voltooide

reorganisatie niet meer tot rust zal komen. Dit geeft vanzelfsprekend stress voor

de medewerkers die dit niet gewend zijn en willen vasthouden aan het oude. Ik

heb dit altijd terdege beseft en mede daarom een aantal HRM-instrumenten ingevoerd

zoals de gesprekkencyclus, reguliere teambijeenkomsten, trainingen en een

zes wekelijks sociaal medisch team. Voor alle duidelijkheid: al deze volstrekt normale

HRM-instrumenten waren in Menterwolde tot 2012 nooit ingevoerd. Waar het

opleidingsbudget in het verleden nauwelijks werd gebruikt, zijn er nu mensen aan

de studie. Diverse medewerkers hebben op basis van professionele assessments de

kans gekregen om intern een belangrijke carrièrestap te maken.

Er si voor het personeel een vertrouwenspersoon. Er is een goed functionerende

ondernemingsraad waarmee het overleg plezierig en constructief verloopt. Het is

correct dat in de afgelopen jaren een aantal ondernemingsraadsleden is opgestapt,

maar allen om eigen redenen. Noch aan mij, noch aan de voorzitter van de ondernemingsraad

is ooit het signaal afgegeven dat dit gezien moest worden als een

daad om ontevredenheid te uiten.

Ik durf te stellen dat de gemeente Menterwolde zich kenmerkt door korte lijnen en

een open structuur. Er is sprake van een prettige omgang tussen collegeleden en

ambtenaren. Ik ben dan ook zeer verbaasd om via een journalist te moeten vernemen

dat een aantal personeelsleden meent dat er sprake is van een angstcultuur.

Waarvoor zou men bang moeten zijn? Ontslag? Het ontslaan en aanstellen van personeel

is niet de bevoegdheid van de secretaris, maar van het voltallige college van

B&W. En er is al jaren niemand met een vast dienstverband tegen zijn of haar wil

ontslagen. Ontslag zal – als het ooit zou voorkomen – altijd disfunctioneren als reden

hebben, maar een open en kritische houding of het uiten van klachten kan nooit een ontslaggrond zijn. Vanzelfsprekend behoort kritiek daar geuit te worden

waar er ook wat mee gedaan kan worden en ik vind dat je daarin een fatsoenlijke

houding en professionele houding mag verwachten. Van medewerkers, management

en college.

Daar ik er van uit ga dat de mensen die jij blijkbaar hebt gesproken zich willen laten

horen om zaken te verbeteren en niet om personen zwart te maken, wil ik dan

ook graag met hen in gesprek. Alhoewel ik geen sympathie heb voor anonieme acties

via de media, zowel bij mij als het college als de vertrouwenspersoon als de

bedrijfsarts als de OR geen klachten zijn binnengekomen, wil ik toch voorstellen

dat de betrokken personeelsleden, al dan niet onder begeleiding, met mij in gesprek

gaan om mij deelgenoot te maken van hun klachten. Uiteraard garandeer ik

dat ik nooit een voorstel aan het college zal doen voor ontslag of welke disciplinaire

maatregel dan ook op basis van deze geuite klachten. Dat zou ook te belachelijk

voor woorden zijn.

Ondanks dat ik ervan uit ga dat de bedoeling van de meldingen aan de krant is om

een gevoeld probleem op te lossen, wil ik toch ingaan op de opmerkingen die je

maakte met betrekking tot mijn arbeidsverleden. Ik heb in Dordrecht gefunctioneerd

als afdelingshoofd en stond daar voor de opgave om de afdeling te herstructureren.

Dat heb ik naar volle tevredenheid van de directie gedaan en ben om die

reden zelfs bevorderd. Ik ben in goed overleg en volledige overeenstemming met

het college vetrokken met een vaststellingsovereenkomst. De kern van een dergelijke

overeenkomst is dat die vertrouwelijk is en dat beide partijen geen nadere

afspraken over de inhoud jegens derden doen. Ik beschouw mezelf als een loyaal

en integer ambtenaar en aan die afspraak heb ik mij dan ook altijd gehouden.

Kenmerkend aan al mijn daarna gekomen functies is dat er altijd sprake is geweest

van het doorvoeren van interne reorganisaties. Daar ben ik altijd op geselecteerd.

Ook in Menterwolde. Iedere organisatieverandering raakt mensen, soms meer en

soms minder. Niet iedere pijn kun je wegnemen, maar als manager heb ik er altijd

voor gezorgd open en transparant wijzigingen door te voeren en mensen uitleg te

geven van de noodzaak.

Zoals gezegd, uit deze brief kan je vrijelijk citeren. Ik neem het voor vanzelfsprekend

aan dat je daarbij zinnen in hun context houdt. Ik kan niet zeggen dat ik uitzie

naar het bericht in het Dagblad. Het is voor onze organisatie en voor de gemeente

zoveel beter wanneer dat soort ruis niet ontstaat. Echter, ik besef heel

goed dat ook de pers zijn rol heeft in de samenleving en waardeer dat ook.

Henk v d Wal