nieuws-image
4 MEI 2017
“IK WEET ZEKER DAT IK KINDEREN HET IDEE VAN VRIJHEID HEB KUNNEN MEEGEVEN.”

Franco (35), werd uitgezonden naar Irak en Afghanistan

Hij werd uitgezonden naar Irak en drie keer naar Afghanistan. Door zijn ervaringen daar is Franco (35) anders naar dingen gaan kijken. “Wij mogen heel erg blij zijn hoe geordend onze samenleving is. In Nederland hebben wij de luxe van klagen.”

Franco ging als 17-jarige jongen bij Defensie. Zijn motivatie: de wereld verbeteren. “Ik zat in een vriendengroepje van vier jongens. Wij wilden allemaal de wereld beter maken en zijn dat ook allemaal op onze eigen manier gaan doen. Defensie was mijn manier.”

Woestijn

Hij kwam terecht bij het Korps Mariniers, waar hij inmiddels officier is. Op zijn 21e werd hij voor het eerst uitgezonden, naar Irak. “Dat was onwerkelijk. Je wordt er goed op voorbereid, maar dan sta je ineens midden in de woestijn en rijd je een verwoest land binnen, waar de bevolking nog 500 jaar terug in de tijd leeft.”

Zijn eerste twee uitzendingen waren opbouwmissies. “We reden medische patrouilles, legden een waterput aan of bouwden een schooltje. Door sommige mensen werden we met open armen ontvangen, anderen zagen ons als bezetters. Maar ik had wel het gevoel dat ik ergens aan bijdroeg, dat ik het leven van die mensen beter maakte.”

Dat gevoel was minder bij zijn derde missie, toen hij tegen de Taliban moest vechten in Uruzgan. “Ik besefte wel dat we alleen stabiliteit konden brengen als we eerst veiligheid creëerden. Toch voelt het niet alsof je iets opbouwt als je oorlog voert. Ik wilde als jonge militair altijd dolgraag meedoen aan een gevechtsactie. Maar toen ik die ervaring eenmaal had, wilde ik het nooit meer meemaken. Het doet heel veel met je om collega’s te verliezen.”

Vrijheid en verantwoordelijkheid

Op sommige plaatsen waar hij is geweest, wordt veel van wat hij heeft opgebouwd alweer afgebroken. Toch is Franco ervan overtuigd dat het niet voor niets is geweest. “De huidige generatie is star. Maar ik weet zeker dat ik kinderen het idee van vrijheid heb kunnen meegeven. Dat idee is genesteld in hun hoofd en zal zich daar ontwikkelen.”

Zijn eigen kinderen geeft hij dat gevoel van vrijheid ook mee, in het bijzonder op 4 en 5 mei. “Daar leven we echt naar toe. Ik vind het belangrijk om te blijven herinneren. Om erbij stil te staan dat het ook heel anders had kunnen aflopen. Dat de waarden die we nu heel normaal vinden dan niet het fundament van onze samenleving waren geweest. We willen allemaal vrijheid, maar daar hoort ook verantwoordelijkheid bij. Daar geloof ik heel sterk in.”