Doe me een plezier en neem die andere twee mee. De dissidenten van de PvdA. Ik noem geen namen want dat zijn ze  niet waard.

  • De waarheid over Sylvana Simons reden. Waar of niet waar, u mag het zeggen.oprotten

Is dit de echte reden dat zogenaamde racismebestrijder Sylvana Simons de politiek in wil
Door Tim Engelbart 25 mei 2016

Volgens haar zelf is terugdringen van racisme haar drijfveer. Maar wie zich in haar verdiept ziet iets héél anders…

Sylvana Simons heeft genoeg van polarisatie, van racisme en van Zwarte Piet, en daarom gaat ze met DENK de Tweede Kamer bestormen. Aldus de aankomend politica zelf, die bij talkshow De wereld draait door haar aanstaande Kamerlidmaatschap toelichtte. Wie zich verdiept in de persoonlijke omstandigheden van de vrouw, ziet echter een heel ander beeld. Telegraaf-columnist Evert Santegoeds heeft namelijk onderzoek gedaan naar de vrouw, en komt tot een schrikbarende conclusie: haar commitment aan DENK heeft vermoedelijk niets te maken met het tegengaan van racisme of het afschaffen van Zwarte Piet.

Waarmee dan wel? Eenvoudig: geld. Santegoeds:

“Sylvana […] naar het Binnenhof, naar het pluche van de Tweede Kamer en reken maar dat de politiek daar heel wat te stellen gaat krijgen met de vrouw die van haar groeiende boosheid, op alles en iedereen, haar beroep gaat maken. En ze zal wel moeten ook…
Want op de een of andere manier denk ik toch ook dat haar plotselinge roeping te maken heeft met haar torenhoge hypotheek, die tweemaal de koopprijs van haar huis bedraagt, maar waarvan de betaling door de kiezer voor járen gegarandeerd kan worden.”
De scherpe Telegraaf-columnist heeft daar een punt. Een Kamerlidmaatschap is namelijk één ding in elk geval: een zeer goedbetaalde baan. Op jaar basis kan elke politicus in de Tweede Kamer ruim €107 duizend (!) incasseren voor het enkele feit dat je lid bent van dit volksvertegenwoordigende orgaan. Hoeveel wetten je schrijft, hoeveel moties je indient of hoeveel invloed je hebt wordt allemaal niet gemeten: lid zijn van het 150-koppen tellende parlement is genoeg om op jaarbasis een ton bij elkaar te mogen sprokkelen.

Het draait vermoedelijk dus allemaal gewoon om geld. Denk (ja ja, denk) daar nog maar eens aan als Sylvana weer eens hoog van de toren blaast over de zogenaamd verschrikkelijk blanke Nederlandse maatschappij: uiteindelijk gaat het niet om de goede bedoelingen, maar om het volscheppen van de koffers.

DENK kan niet tegen kritische vraag, en stuurt Kamerpolitie op journalist af

kuzu_nieuwsuur_27-4-2016

Foto: Screenshot Nieuwsuur / NOS-NTR

De Nederturkse partij DENK van Tunahan Kuzu, Selçuk Öztürk en Sylvana Simons heeft weer eens enorm lange teentjes. Nog geen stem bij verkiezingen gekregen, maar de vrije pers wordt nu al aan banden gelegd.

De laatste tijd is de nieuwe politieke partij DENK veel in het nieuws. Dat komt enerzijds doordat ze de minder capabele Sylvana Simons op pad hebben gestuurd, maar ook omdat ze het politieke spel behendig spelen. En wat dat betreft kijken ze graag naar hun sinistere leermeesters in Turkije. Aldaar is het een gewoonte dat de regering de pers flink beïnvloedt om zo een gunstig verhaal te vertellen. Journalisten die de Turkse president Erdogan of zijn gevolg aanvallen, hebben doorgaans een groot probleem. Zie Ebru Umar.

Bij DENK repliceren ze nu dit repressieve beleid, en daarvoor gebruiken ze gewoon de regels die de Tweede Kamer zelf heeft voor omgang met journalisten. Een klacht is ingediend tegen GeenStijl-man Jan Roos, die kennelijk iets gezegd of gedaan heeft wat Kuzu en zijn clubje tegen het zere been is:

Klacht bij de Kamer aan de broek gekregen van @DenkNL wegens vragen stellen. Vanavond op @geenstijl.

Aldus Jan Roos, die er inderdaad om bekend staat geen blad voor de mond te nemen. Maar guess what? Dat is ook helemaal niet de taak van een journalist. Die moet juist kritisch zijn, en niet overdreven beleefd of vriendelijk. Die moet de scherpe vragen durven stellen. De taak van een politicus is het vervolgens om daar mee om te kunnen gaan. En daarmee bedoel ik dus: goede antwoorden kunnen formuleren.

En dus niet – zoals Kuzu, Öztürk en Simons nu doen – klachten lopen indienen omdat ze een beetje kritisch worden aangepakt. Dat is de wijze waarop ze in bananenrepublieken omgaan met de pers. Deze twee Nederturken willen graag plaatsnemen in het Nederlandse parlement? Prima, maar accepteer dan ook de Nederlandse persvrijheid en bijbehorende kritiek. Zoniet, dan moet je maar eens gaan uitzoeken of Erdogan misschien niet nog een plekje vrij heeft in zijn applauszaal van een Turks parlement.