Kleinduimpje Erdogan en zijn volgelingen in Europa

Plus: Abou Hafs, Nourdeen Wildeman en Salaheddine Benchikkhi

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft zondagavond opnieuw hard uitgehaald naar Duitsland. Dit naar aanleiding van de Armenië-resolutie die afgelopen week werd aangenomen door de Bondsdag. Ook waarschuwde hij dat Duitsland een belangrijke vriend kan verliezen, en hij verwees daarbij uitdrukkelijk naar de miljoenen inwoners van Turkse afkomst in Duitsland. Sancties tegen de Bondsrepubliek wilde hij niet uitsluiten. Nou, met dat soort vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

In dezelfde toespraak meldde Erdogan ook nog dat hij niet kon begrijpen dat Angela Merkel niet hoogstpersoonlijk heeft kunnen verhinderen dat haar partijgenoten in de Bondsdag voor de resolutie hebben gestemd.

De schijndemocratie van Erdogan

Tja, dat is nu het verschil tussen een echte democratie en een schijndemocratie, beter gezegd een dictatuur. Tussen Duitsland en Turkije. Die opmerking van Erdogan geeft precies de denktrant weer waardoor er een wereld van verschil bestaat tussen Turkije en Europa. President Erdogan die civilisatie veinst en andere landen tot de orde wil roepen wanneer hem iets niet zint, heeft zelf lak aan mensenrechten, persvrijheid en oppositie. Democratie is voor hem vloeken in de kerk.

Koerden slachtoffers

Eigenlijk is het te lachwekkend voor woorden wat deze man allemaal durft te beweren, ware het niet dat er al meer dan genoeg bloed aan zijn handen kleeft. Vraag dat de Koerden maar. Deze etnische minderheid, die zo’n 24 procent van de Turkse bevolking uitmaakt, wordt door het bewind van Erdogan systematisch gediscrimineerd en vervolgd. En dan zou de gepleegde volkerenmoord op de Armeniërs niet genoemd mogen worden?

Historisch besef ontbreekt

De geschiedenis staat bol van de ellende die dit soort machtswellustelingen hebben veroorzaakt. Zou Erdogan echt in het rijtje willen komen te staan van Nicolae Ceaușescu, Saddam Hoessein, Mohamed Gaddafi en Bashar al-Saddat? Die andere grote drie mensenmassavernietigers Adolf Hitler, Joseph Stalin en Pol Pot laten we voorlopig nog maar even buiten beschouwing, alhoewel ook zij ooit klein zijn begonnen. Het arme Turkije staat pas aan het begin van het despotisme dat hun onder het bewind van Erdogan en zijn islamitische AK-partij te wachten staat. Waar blijft het historische besef van onze Europese leiders?

Corruptie en zelfverrijking

Daarbij, hoe zuiver op de graat is Recep Tayyip Erdogan eigenlijk? Zijn ego is groter dan het belang van de Turkse staat, gezien het miljoenen kostende protserige paleis dat hij voor zichzelf heeft laten bouwen en de wisseling van de macht van premier naar president. Daarbij staan hij en zijn zoon Bilal Erdogan onder zware verdenking van corruptie. Meer dan een miljard euro zouden vader en zoon inmiddels verduisterd hebben. Tja, als het waar is past dat allemaal binnen het bekende plaatje.

Turkse diaspora

In Duitsland en Nederland wonen respectievelijk 2 miljoen en 312.000 turken. Erdogan beschouwt deze bevolkingsgroepen als een direct verlengstuk van zijn macht in Europa. In februari 2011 spoorde Erdogan, tijdens een toespraak in Düsseldorf, Turken in Duitsland aan hun kinderen eerst de Turkse en pas daarna de Duitse taal te leren. Datzelfde geldt ook voor de turken in Nederland. Vreemd, want een eerste vereiste om te integreren in je nieuwe land is het leren van de taal. In dat opzicht pleegt Erdogan met zijn oproep willens en wetens obstructie om zijn landgenoten in de diaspora  fatsoenlijk te laten integreren.

Op zich is dat natuurlijk een schandaal want deze Turkse bevolkingsgroep mag Europa, met name Duitsland en Nederland, best dankbaar zijn. De Turkse gastarbeiders waren sinds de jaren zeventig meer dan welkom. Dat de integratie zo goed als mislukt is komt niet in de laatste plaats op rekening van diezelfde turken en hun nakomelingen. Het scheiden van kerk en staat blijkt onmogelijk, maar dat is wél een eerste vereiste om te kunnen integreren in de westerse cultuur. En ja, satellietschotels die voornamelijk gericht staan op Turkse zenders willen ook niet echt helpen om te integreren, laat staan een Turkse president die zijn volk in het buitenland aanspoort om vooral níet te integreren.

Abou Hafs, Nourdeen Wildeman en Salaheddine Benchikkhi

Moslims in Nederland die zich geroepen voelen om zich tegen de autochtone bevolking af te zetten zouden eerst eens goed moeten nadenken. Hen ontbreekt realiteitszin.  De moslims Abou Hafs, Nourdeen Wildeman en Salaheddine Benchikkhi zetten zich, in een uitgebreid artikel in de NRC van 4 juni, op een nogal aanmatigende en arrogante manier af tegen de autochtone Nederlandse bevolking. Ook wil Salaheddine dat ex-politicus en homo Tofik Dibi respect moet tonen voor moslims die niet toegeven aan hun homoseksuele geaardheid. Volgens Salaheddine mag homoseksualiteit volgens zijn geloof, de islam, niet. Hallo Salaheddine & Co, scheiding van kerk en staat is hier de norm. Weten jullie dat na al die jaren dan nog niet? Hun gezamenlijke boodschap in NRC is: ‘We zijn er. Wen er maar aan’. Goh, alsof we dat nog niet wisten. De houding van de drie heren is deels ook terug te vinden in de Turkse gemeenschap.

EU stuurt ontwikkelingsgeld naar Turkije

Dan is er nog iets. Recep Tayyip Erdogan wil zich maar wat graag meten met de groten der aarde, maar in feite is hij niet meer dan wat de Duitsers zo mooi zeggen ‘ein kleiner Gernegross’. Eigenlijk een kleinduimpje. Veel schreeuwen, een kort lontje, arrogant en megalomaan. Toch voelt hij zich niet tegoed om jaarlijks 2,4 miljard euro aan ontwikkelingshulp van de EU in ontvangst te nemen. Ontwikkelingshulp?

Het kandidaat-lidmaatschap voor de EU levert Turkije dat geld op. Geld dat o.a. bedoeld is om het kandidaat-lid te helpen zijn instituties zo in te richten dat het geschikt is om lid te worden van de EU, volgens de geldende normen en waarden. Maar wat doet het Turkije van Erdogan? Het vermoord de democratie en smoort alle persvrijheid. En wee degene die kritiek heeft op de ‘grote leider’. Hij of zij verdwijnt zonder omhaal achter de tralies. De EU, met Angela Merkel voorop, zou zich diep moeten schamen. Sterker, aan het kandidaat-lidmaatschap van Turkije om lid te worden van de EU moet gewoon een einde worden gemaakt. Die 2,4 miljard ontwikkelingshulp zijn parels voor de zwijnen. Wat gebeurt er trouwens met dat geld? Legt Turkije in Brussel rekenschap af over de bestedingen van die jaarlijkse gift? En wordt dat gecontroleerd?

Integreren of terug naar Turkije

Dat Erdogan voor de vluchtelingendeal een extra bedrag van 3 miljard euro bedongen heeft laat zien hoe ongelofelijk zwak onze regeringsleiders zijn. Aan sultan Erdogan is dat natuurlijk het verkeerde signaal. Dit soort figuren verstaan alleen harde taal. Aan goedwillendheid hebben ze geen boodschap. Geef ze een vinger en ze pakken je hele hand.

Recep Tayyip Erdogan moet gewoon terug in zijn hok, en dan het liefst aan een stevige ketting. Zijn volgelingen in de diaspora, de goeden niet te na gesproken, moeten eerlijk zijn en eens goed in de spiegel kijken: blijven en integreren we of gaan we terug naar het beloofde land Turkije. Van twee walletjes eten? Nee, dat gaat helaas niet.

avatar

Aysso Reudink werkte voor Time Magazine en was uitgever van het internationale tijdschrift European Affairs, uitgegeven door Reed Elsevier en de Europese Commissie. Hij schrijft columns en is uitgever van het Register Nederlandse Nieuwscitaten CitaReg