VVD-krant Column Afshin Ellian

Koorddanser

Gisteren, 09:58

Cynisme is geen natuurlijke bondgenoot van de democratie. Voor het recht te stemmen stierven en sterven velen in de wereld. Wie het recht toekomt om de toekomst van zijn land via vreedzame verkiezingen te bepalen, past geen cynisme. Je maakt je niet populair door een lofzang te zingen op het optimisme en wat ons land sinds de vorige verkiezingen heeft bereikt. Dat doe ik toch.

Bij de vorige verkiezingen ging het om een aantal essentiële economische vraagstukken. Nederland verkeerde in een ongekende economische crisis. De liberalen onder leiding van Mark Rutte en de sociaaldemocraten onder leiding van Diederik Samsom hebben moed getoond en verantwoordelijkheid genomen door samen in een coalitie te stappen. Het werd het eerste kabinet van deze eeuw dat de rit heeft uitgezeten, terwijl het in de Eerste Kamer een minderheidskabinet is. Dat is een wonderbaarlijk feit. Dat kon alleen omdat de premier zonder de arrogantie van de macht bereid was om met anderen te onderhandelen. Het is verbijsterend om te zien hoe de sociaaldemocraten nu niet hun eigen verdiensten kunnen of willen verdedigen. Daardoor beginnen ze op sadomasochisten te lijken.

Wij zijn nu uit de economische crisis. Maar er zijn genoeg problemen die grondig moeten worden aangepakt. De overgrote meerderheid van de bevolking – en elders in het westen – worstelt met drie vraagstukken: immigratie, het behoud van de eigen identiteit, en het islamitische terrorisme, ofwel de radicale islam. De problematiek van deze drie i’s van immigratie, identiteit en islamitisch terrorisme heeft de tegenstellingen in de samenleving op scherp gezet; ze laat ook zien hoe zwak de politieke wil is om immigratie te beperken, de ‘eigen’ identiteit te beschermen en het terrorisme te bestrijden. Wat betreft dat laatste: het salafisme verspreidt zich razendsnel in Europa.

Weliswaar zijn we uit de economische crisis, maar we leven in een instabiele wereld: de EU wankelt, de euro wankelt, en een nieuwe immigratiecrisis vanwege de open grenzen is aanstaande. De Europese instabiliteit is in combinatie met het islamitische terrorisme een bron van zorg voor velen. Instabiliteit geldt ook voor de Eerste Kamer: de kans bestaat dat ook het toekomstige kabinet daar een minderheidskabinet zal zijn. Ook is niet uitgesloten dat een minderheidskabinet in de Tweede Kamer moet worden gevormd. Dat vraagt om leiderschap en de bijzondere kwaliteit om met andere partijen te kunnen onderhandelen. Premier Rutte, de koorddanser, lijkt nog steeds de beste evenwichtskunstenaar te zijn voor de tocht op het dunne koord. Het gaat nu om het inperken van immigratie, het beschermen van de eigen identiteit en het bestrijden van islamisme. De drie i’s zijn urgent; Rutte zal nog eens doortastend moeten zijn.