Friese zomerschaatser koopt Groningse slakkenboerderij

Voor de een het einde van een tijdperk, voor de ander een nieuw begin. Een Friese ondernemer neemt de slakkenfarm in Zuidbroek over. Zaterdag verhuisden de slakken.

 

Hij houdt van varkens, zij heeft een voorliefde voor koeien. Het compromis is een slak. Dus neemt het Friese stel Hiltje (46) en Hein Obbe Weewer (47) uit Sexbierum de slakkenboerderij over van Mieke Bos-Carabain uit het Groningse Zuidbroek.

,,Als ondernemer zoek ik altijd mijn eigen weg’’, zegt Weewer. Hij en zijn vrouw Hiltje, bijgestaan door een legertje helpers, pakken zaterdagochtend niet alleen de slakken in, maar ook de bijbehorende tunnelkas en alle spullen die nodig zijn bij het houden en verzorgen van de dieren. Alles verhuist van het Groningse platteland naar het Friese Sexbierum. Ook de merknaam Boerenslak en de bij het bedrijf behorende website zijn overgenomen.

Net ietsje anders

Hein Obbe Weewer verhuurt kunststof schaatsbanen waarmee in de zomermaanden kan worden geschaatst. Hij houdt nu eenmaal van dingen die net ietsje anders zijn. Een slakkenexcursie bracht hem en zijn vrouw naar Zuidbroek, waar hij hoorde dat Mieke Bos ermee stopte. ,,Voordat ik het wist had ik een slakkenboerderij gekocht.’’

Weewer: ,,Iemand heeft ooit eens tegen mij gezegd: ‘Als ik nog eens met slakken rijk zou kunnen worden’. Dat zinnetje heb ik altijd onthouden. Niet dat ik verwacht meteen binnen te lopen, hoor, maar de slakken helpen misschien wel om gelukkig te worden. Zo’n nieuwe activiteit brengt ook weer andere mensen op je pad.’’

Slakken of politiek

Mieke Bos-Carabain kwam een jaar of tien geleden in contact met de slakken. ,,Iedereen had daar weer een andere mening over. Juist daardoor werd ik enthousiast.’’ Dat ze stopt met de slakken heeft een verdrietige aanleiding. Haar schoondochter overleed kortgeleden en Bos neemt een belangrijk deel van de zorg voor de drie jonge kinderen op zich. Daarnaast is ze ook nog eens VVD-raadslid in Menterwolde.

,,Het was kiezen tussen de slakken of de politiek. Die keuze was niet moeilijk. Al was het maar omdat politiek zich vooral in de avonduren afspeelt en zich goed laat combineren met zorgtaken voor de kinderen.’’

Gat in de markt

De boerin/politica zag een decennium geleden een gat in de markt. De regionale pers pikte het bedrijf onder de naam Bos-Carabain Esgarcots op, daarna kwamen de landelijke kranten. Haar wijngaardslakken, aangeduid met het Franse woord escargots, vonden hun weg als eerlijk streekproduct op de kaarten van restaurants in en buiten Groningen. Hoogtepunt van alle media-aandacht was een bezoek van chef-kok Alain Caron van het KRO-NCRV-programma BinnensteBuiten.

Als planteneter heeft de slak onder tuinliefhebbers een slecht imago. ,,Maar slakken bijten niet, verspreiden geen stank, maken geen lawaai en lopen ook niet snel weg’’, lacht Weewer. ,,Het is één van de vriendelijkste dieren die ik ken. En de slak is vanzelfsprekend een mooi, ecologisch verantwoord product.’’

Het slakkenvak

Weewer heeft ook gemerkt dat het slakkenbedrijf mensen prikkelt. ,,Je moet aan iedereen uitleggen wat je in die beesten ziet en wat je ermee van plan bent.’’ Het echtpaar Weewer gunt zichzelf een half jaar om de kneepjes van het slakkenvak te leren. ,,Kijken hoe het gaat, misschien nieuwe producten ontwikkelen en volgend jaar de markt op.’’

Mieke Bos zal de slakken missen. Niet zozeer de diertjes zelf, de aaibaarheidsfactor van de koeien op het melkveebedrijf van haar zoon is vele malen groter, maar wel de reuring en de aanloop die het kweken en verkopen van de slakken met zich meebracht.

,,De slakken hebben mij veel gebracht’’, blikt Bos terug. ,,Het verzorgen van excursies op het bedrijf, het geven van gastcolleges op scholen, een ontmoeting met Willem-Alexander en Máxima, de contacten op beurzen, met restaurants en media. Maar de keus voor de politiek, toch mijn passie, is gemaakt.’’