De vraag zal zijn, mijn politieke vrienden “kunnen we het tij nog keren”  Laten we toch eerlijk zijn. Het is altijd de schuld van de meester en we weten allen dat de schuld bij de burgers ligt. We wilden ons leven van vrijheid terug, Geen 1.5 mtr en dan ook nog mondkapjes gedoe. Nee het was mooi geweest. Maar het Virus laat zich niet zo makkelijk wegsturen. Zelfs een groepje burgers gingen demonstreren en wilden kost wat kost de overheid dwingen hun vrijheid terug te geven. Zo ook een politieke partij durft te stellen dat het allemaal onzin is. Laten we toch verder kijken dan ons NEUS lang is, want we zitten bijna in een landelijke tweede lockdown

Als dat pas gebeurt met een tweede lockdown is de financiële en maatschappelijke schade nauwelijks meer te overzien, waarschuwde minister van Financiën Wopke Hoekstra. Dat zal dan niet de schuld zijn van De Jonge, maar van ons allemaal.

Tweede Kamer schuift wel heel makkelijk de schuld voor coronamoeheid in de bijzondere schoenen van De Jonge.

De debatten in de Tweede Kamer  over ‘ontwikkelingen rondom het coronavirus’ prijken weer prominent op de agenda. Alleen met een stuk meer arrogantie. Hoe heeft minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid  het zover laten komen, willen oppositie én coalitie graag weten: het aantal virusbesmettingen loopt harder op dan ooit tevoren en ook de ziekenhuisopnames nemen hand over hand toe.

Eind juni namen premier Rutte en De Jonge ons mee dat het de goede kant op ging.

Een opleving van het virus was te verwachten in het najaar, maar ditmaal zouden allen daarop voorbereid zijn, was ieders gedachte. Mooi niet en opnieuw lopen de voorzieningen achter.

Heeft de Jonge  zitten slapen, is de voorspelbare vraag op de politieke flanken. Als de minister het niet meer aan kan, moet hij alsjeblieft voor een ander opzij, sneerde PVV  Wilders tijdens het ingelaste debat dinsdag dat tot in de vroege uurtjes duurde.

De eerste uitbraak van het virus verraste iedereen. Met de verkiezingen in aantocht ligt dat nog politiek gevoeliger dan anders. De eenheid binnen de coalitie wijkt steeds meer voor partijpolitieke profilering.

De Jonge is onvermijdelijk de kop-van-jut. Deels doet de minister dat zichzelf aan: de Rotterdamse oud-wethouder loopt vaak voor de troepen uit. Actieplannen zijn een geliefd instrument, want soms is de snelste manier iets voor elkaar te krijgen simpelweg zeggen dat het er komt.

Een app, een dashboard, sneltesten en zelfs wellicht snel een vaccin is ons beloofd, maar de Jonge bleef in gebreke.

Toch is dat wel iets te gemakkelijk. Onderzoek door de Algemene Rekenkamer naar het virusverloop en de testcapaciteit tijdens de eerste coronagolf in het voorjaar toont volgens de regeringscontroleur dat de testbehoefte en -capaciteit lastig goed in te schatten is. Zo lieten sommige doelgroepen zich minder testen dan vooraf ingeschat, terwijl veel laboratoria hun testcapaciteit overschatten. Bovendien voeren de GGD’s niet eenzelfde beleid.

Voor De Jonge een steun in de rug, die overigens te laat kwam voor het debat. Kritiek was er vooral op zijn beslissing om testcapaciteit aan te besteden en pas in een later stadium buitenlandse labs te contracteren. Dat heeft de boel onnodig vertraagd, waardoor er nu niet genoeg getest kan worden, luidde het vernietigende oordeel.

Zo heten de ov-bedrijven mensen welkom terug in trein, tram en bus, terwijl de premier laat weten dat de oproep waar mogelijk thuis te werken nog altijd overeind blijft en leidt het uiteenlopende handhavingsbeleid in verschillende steden tot afschaffing van de justitiële aantekening bij een coronaboete.

Dan hoeft het niet te verbazen dat de gedragsregels rondom corona steeds meer vrijblijvend worden opgevat. De vraag is hoe het gevoel van urgentie weer terug te brengen. Als dat pas gebeurt met een tweede lockdown is de financiële en maatschappelijke schade nauwelijks meer te overzien, waarschuwde minister van Financiën Wopke Hoekstra. Dat zal dan niet de schuld zijn van De Jonge, maar van ons allemaal.